Uzasadnienie
Spółka "A" S.A. [...] wnioskiem dołączonym do skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] określającą spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie 1.641.804 zł zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Na podstawie złożonego przez spółkę oświadczenia o majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 12 stycznia 2012 r. (zeznania za rok podatkowy od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r. – CIT-8, bilansu oraz rachunku zysków i strat za lata 2010-2011 r., opinii z badania finansowego spółki za 2010 r. wraz z raportem uzupełniającym opinię biegłego rewidenta za ten okres, deklaracji VAT-7 za październik, listopad i grudzień 2011 r. wraz z rejestrami zakupu i sprzedaży, fakturami VAT sprzedaży i zakupu za listopad i grudzień 2011 r., poleceń księgowań za listopad i grudzień 2011 r., ewidencji środków trwałych, zaświadczenia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] o wysokości zaległości podatkowych spółki na dzień 15 grudnia 2011 r. oraz ZUS o kwocie zaległości z tytułu składek, postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] w przedmiocie nadania rygoru wykonalności decyzji określającej skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r., postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego), ustalono, że kapitał podstawowy spółki na dzień 31 grudnia 2011 r. wynosił 5.000.000 zł, a wartość rzeczowych aktywów trwałych, w tym środków trwałych – 433.642,67 zł, za rok podatkowy 2011 spółka wykazała stratę w wysokości 527.648,34 zł (deklarując przychody w kwocie 38.532,66 zł oraz koszty ich uzyskania w wysokości 566.181 zł), natomiast strata bilansowa netto wyniosła 1.076.905,49 zł, na dzień 31 grudnia 2011 r. skarżąca posiadała zobowiązania w łącznej kwocie 21.204.655,29 zł, zaś należności stanowiły kwotę 16.611.954,28 zł, przychody spółki w październiku 2011 r. wyniosły 3.531,30 zł, w listopadzie 2011 r. – 2.331,30 zł a w grudniu 2011 r. – 8.458,85 zł. Skarżąca posiada zaległości z tytułu zobowiązań podatkowych w łącznej kwocie 2.070.606,22 zł oraz z tytułu nieopłaconych składek w kwocie 338.496,42 zł, wobec jej majątku prowadzona jest egzekucja, w wyniku której zajęte zostały rachunki bankowe oraz przysługujące spółce wierzytelności.
Mając na uwadze powołane okoliczności stwierdzić należało, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Aktualnie nie ma bowiem środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w której wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1.641.804 zł. Za taką oceną przemawia wysokość uzyskiwanych przez skarżącą przychodów, która pozwala przyjąć, że obecnie spółka prowadzi działalność gospodarczą w niewielkich rozmiarach oraz stan posiadanych zobowiązań, w tym zaległości publicznoprawnych.
Ponadto z przedłożonych przez skarżącą dokumentów wynika, że kondycja finansowa spółki jest trudna od 2007 r. Świadczy o tym przeprowadzona przez organ podatkowy analiza wskaźnikowa za lata 2007-2009 oraz opinia biegłego rewidenta, który badając kondycję spółki za rok 2010 zwrócił uwagę na występujące w spółce trudności finansowe i stwierdził, że brak odpowiedniej płynności bieżącej wskazuje na zagrożenie kontynuacji działania w roku następnym.
Z tych wszystkich względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.