Uzasadnienie
J. P. wnioskiem z dnia 20 grudnia 2012 r. zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 24 grudnia 2012 r. (odpisu decyzji Powiatowego Urzędu Pracy, dodatkowego oświadczenia), ustalono, że z dniem 27 sierpnia 2012 r. został uznany za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiada majątku, w tym nieruchomości (zamieszkuje w mieszkaniu stanowiącym własność brata i jego żony), a także oszczędności, nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, pozostaje na utrzymaniu rodziny.
W świetle przedstawionych okoliczności, stwierdzić należy, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji i nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Skarżący nie ma pracy, nie posiada żadnych składników majątku, które mógłby zbyć w celu pozyskania środków na pokrycie kosztów postępowania, pozostaje na utrzymaniu rodziny.
Z tych względów uznano, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.