Uzasadnienie
Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 14 stycznia 2011 r., P. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 12 stycznia 2011 r. oraz nadesłanego przez niego dodatkowego oświadczenia z dnia 10 lutego 2011 r. oraz przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisu wyroku sądu okręgowego z dnia 30 września 2010 r. orzekającego rozwód oraz zaświadczenia dyrektora zakładu karnego z dnia 8 lutego 2011 r.) ustalono, że wnioskodawca od 11 września 2009 r. przebywa w zakładzie karnym, aktualnie nie jest zatrudniony odpłatnie, nie osiągnął żadnych dochodów w 2010 r., nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jego majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 108 m2, w dniu 30 września 2010 r. zapadł wyrok rozwiązujący małżeństwo wnioskodawcy i regulujący korzystanie przez małżonków z mieszkania.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności brak dochodu i zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.