Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 września 2010 r. S. R. złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie transakcji nabycia i sprzedaży nieruchomości.
W wydanej w dniu 15 grudnia 2010 r. pisemnej interpretacji indywidualnej Minister Finansów, reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.
Pismem z dnia 3 stycznia 2011 r. strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 4 lutego 2011 r. Minister Finansów, reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej, stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej w sprawie pisemnej interpretacji indywidualnej.
W wyniku rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gd 310/11 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, uwzględniając rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2011 r., w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 18 listopada 2011 r. uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe.
Odpis interpretacji indywidualnej wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego doręczono skarżącemu w dniu 21 listopada 2011 r.
Skarżący bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa wniósł, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, działającego w imieniu Ministra Finansów, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej, wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2).
Zgodnie zaś z art. 52 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy, nie budzi najmniejszych wątpliwości fakt, że o trybie tym skarżący został pouczony w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, a mimo tego przed wniesieniem skargi nie złożył uprzednio wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Mając na uwadze to, że skarżący wniósł skargę na interpretację indywidualną z dnia 18 listopada 2011 r. bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 52 § 3 wskazanej ustawy orzekł, jak w postanowieniu.