Uzasadnienie
Uzasadnienie
Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] zaliczył wpłatę kwoty 455,- zł dokonaną przez L. S. i A. S. spółkę cywilną ""A w G. na zaległość tegoż podatnika z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2003 r. w kwocie 431,80 zł, odsetek w kwocie 14,40 zł i upomnienia w kwocie 8,80 zł.
Strona skarżąca w zażaleniu zarzuciła powyższemu postanowieniu naruszenie art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez nieskuteczne jego doręczenie na adres podatnika, zamiast na adres pełnomocnika. Stan powyższy powodował, że zaskarżone postanowienie nie wywierało żadnych skutków prawnych. Ponadto postanowienie nie zawierało prawidłowo sporządzanego uzasadnienia, co stanowiło naruszenie art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej, a samo zaliczenie naruszało przepisy art. 62 i 55 § 2 Ordynacji podatkowej.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy przyznając fakt uchybienia, stwierdził równocześnie, że sytuacja taka nie pozbawiła podatnika możliwości obrony w szczególności prawa do wniesienia zażalenia. Samo zaliczenie było zgodne z wolą podatnika wskazaną na przelewie.
Strona skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie powyższego postanowienia. Zdaniem podatnika, błędne było uznanie, że postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego wywiera skutki prawne od dnia doręczenia stronie, pomimo pominięcia pełnomocnika. Obok naruszenia art. 145 § 2 i art. 212 Ordynacji podatkowej, postanowienie naruszało także przepisy: art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej (nieprawidłowe uzasadnienie prawne), art. 62 § 1 i 2 (nieprawidłowe zaliczenie wpłaty) oraz art. 123 § 1, art. 240 § 1 pkt 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej (pozbawienie strony udziału w jednej z faz postępowania).
W uzasadnieniu skargi i w piśmie z dnia 7 kwietnia 2004 r. strona podkreśliła nieskuteczność doręczenia postanowienia wydanego przez organ pierwszej instancji.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wadliwe doręczenie postanowienia organu pierwszej instancji nie pozbawiło podatnika możliwości działania. Podatnik nie sprecyzował w jaki sposób zaskarżone postanowienie naruszało przywołane w skardze przepisy.
Zarachowanie wpłaty na poczet zaległości podatkowej jest czynnością materialno-techniczną, dokonywaną przez organ podatkowy z urzędu, poza sensu stricto postępowaniem podatkowym. Zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające zawierają prawidłowo sporządzone uzasadnienie, a samo zarachowanie było zgodne z wolą dłużnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji należało zauważyć, że nie zawierała ona takich uchybień przepisom postępowania, które mogłyby skutkować jej uchybieniem.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd uchyla decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przepis ten jest tożsamy z art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368) przeto aktualność zachowuje orzecznictwo i piśmiennictwo dotyczące powyższej regulacji.
Istotę zagadnienia dobrze oddają wyroki NSA z dnia 6 listopada 1984 r. I SA 508/84 /ONSA 1984/2/110/ w którym za naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy uznano sytuację, że na podstawie stanu faktycznego wynikającego z akt administracyjnych, nie można stwierdzić, czy rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracyjny jest zgodne z prawem, oraz z dnia 25 czerwca 1985 r. I SA 281/85 /OSPiKA 1986/8-10/178/ w którym za "inne naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy" uznano sytuację naruszenia przepisów proceduralnych, które gdyby nie nastąpiło, w sprawie zapadłaby najprawdopodobniej decyzja innej treści.
Strona nie wykazała aby w postępowaniu zdarzyły się uchybienia, które pozostawałyby z wynikiem sprawy w relacji, że gdyby nie uchybienie to mogłoby zapaść odmienne rozstrzygnięcie.
Jedynym negatywnym skutkiem błędnego doręczenia decyzji przez organ pierwszej instancji, byłoby pozbawienie podatnika możliwości obrony swych praw. Tymczasem w niniejszym przypadku pełnomocnik strony skarżącej, pomimo doręczenia decyzji na adres podatnika, w terminie złożył odwołanie.
Zarówno w odwołaniu, w toku postępowania przed organem drugiej instancji jak i w skardze do Sądu administracyjnego pełnomocnik ten nie podniósł żadnych argumentów przeciwko merytorycznej stronie rozstrzygnięcia.
Brak takich zarzutów jest oczywisty, albowiem zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu (art. 62 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Zarachowanie także było zgodne z wolą podatnika wyrażoną na przelewie.
Mając powyższe na względzie należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
MK