Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako "Dyrektor IAS"), po rozpoznaniu zażalenia A Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w G. (dalej jako "Skarżąca") na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni z dnia 19 lipca 2022 r. w przedmiocie odmowy zmiany zakresu zabezpieczenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis ww. postanowienia z dnia 23 września 2022 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej za pośrednictwem poczty w dniu 18 października 2022 r.
W dniu 18 listopada 2022 r. pełnomocnik Skarżącej nadał w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wskazane postanowienie z dnia 23 września 2022 r.
Sprawa wpłynęła do tut. Sądu w dniu 8 grudnia 2022 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 1341/22.
Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2022 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a., z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 11 akt sądowych) wynika, że zarządzenie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 grudnia 2022 r.
W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącej nie przedłożył żądanych dokumentów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Odpis postanowienia z dnia 23 września 2022 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 18 października 2022 r., a zatem trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 17 listopada 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianych w art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącej wniósł skargę w dniu 18 listopada 2022 r. (data złożenia – pieczątka na znajdującej się w aktach sądowych sprawy kopercie – karta 4 akt sądowych), a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia – skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Ponadto Sąd zauważa, że z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, a treść wezwania nie budzi wątpliwości.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej za pośrednictwem operatora pocztowego na wskazany adres do doręczeń w dniu 16 grudnia 2022 r. (ZPO – k. 11 akt sądowych). W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącej żądanych dokumentów nie złożył.
Mając na uwadze, że Skarżąca wniosła skargę z uchybieniem terminu, a ponadto w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi, a za taki brak niewątpliwie należy uznać brak dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 i § 3 orzekł, jak w postanowieniu.