Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2018 r. Prezydent Miasta zaliczył dokonaną przez pana R. K. wpłatę w wysokości 406,61 zł na poczet zaległości w podatku od nieruchomości.
W wyniku rozpoznania zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia 7 maja 2019 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu, przywołując treść art. 62 oraz 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 800), Kolegium wskazało, że w dniu 29 listopada 2018 r. pan R. K. zlecił wykonanie przelewu na konto Urzędu Miejskiego w kwocie 407,61 zł. Przelew został dokonany tytułem "nadpłaty nienależnego podatku od nieruchomości za 2015, 2016, 2017 naliczonego niezgodnie z N - 1 2015". Z akt sprawy wynika, że istnieją zaległości płatnościach zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2015 - 2017. Za lata 2016 i 2017 zaległość ta wynosi 141 zł (129 zł należności głównej i 12 zł z tytułu odsetek za zwłokę), z kolei zaległość za rok 2015 wynosi 141,01 zł (129,01 zł i 12 zł z tytułu odsetek za zwłokę). W związku z powyższymi ustaleniami organ podatkowy z dokonanej wpłaty zaliczył kwotę w wysokości 141,01 zł na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za 2015 r. natomiast kwotę w wysokości 141 zł na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 r. Zaległości z tytułu zobowiązań za lata 2015 i 2016 zostały zatem w całości uregulowane.
W związku z faktem, że dokonana wpłata nie pokryła w całości zaległości w podatku od nieruchomości za rok 2017 r., organ podatkowy zastosował regulację z art. 55 § 2 Ordynacji i na poczet zaległości głównej zaliczył kwotę 116,60 zł, a na poczet odsetek za zwlokę zaliczył kwotę 9 zł.
W ocenie Kolegium organ podatkowy, dokonując rozliczenia wpłaconej przez podatnika kwoty, prawidłowo zastosował przepisy art. 62 § 1 oraz art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Dokonana wpłata została zaliczona - zgodnie ze wskazaniem podatnika - na poczet zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2015 - 2017.
Kolegium wyjaśniło jednocześnie, że w postępowaniu regulowanym przepisem art. 62 Ordynacji podatkowej nie rozstrzyga się sporu odnośnie wysokości zobowiązania. Jeśli wysokość zobowiązania wynika z ostatecznej decyzji, organ podatkowy ma prawo rozliczyć wpłatę podatnika zgodnie z dyspozycją wskazaną we wskazanym powyżej przepisie Ordynacji podatkowej. W niniejszej sprawie wysokość zobowiązania za lata 2015 - 2017 wynika z ostatecznych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 listopada 2017 r.
Kolegium wyjaśniło ponadto, że wnioski o umorzenie zaległości, o uchylenie lub zmianę ostatecznych decyzji, czy też o zwrot nadpłaty mogą zostać rozpatrzone w odrębnych postępowaniach. W postępowaniu dotyczącym rozliczenia wpłat ocenia się bowiem wyłącznie prawidłowość postanowienia wydanego w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia organu pierwszej i drugiej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania: art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków, dowodów z wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 15 października 2018 r., nieprzeprowadzenie postępowania dowodowo-wyjaśniającego przez Starostę i Prezydenta odnośnie ustalenia kwestii posiadania samoistnego a w konsekwencji zgromadzenie niewyczerpującego materiału dowodowego i nieustalenie wszystkich okoliczności faktycznych w spawie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem.
W rozpoznawanej sprawie nie jest okolicznością sporną, że pan R. K. wpłacił na konto Gminy kwotę 407,61 zł. Skarżący zarzuca, że zapłaty podatku od nieruchomości za lata 2015-2017 w całości dokonał przed doręczeniem decyzji wymiarowej wydanej w 2017 r., a w tytule wpłaty zaznaczył, że podatek nie jest należny.
Zgłaszane przez skarżącego zarzuty dotyczące wymiaru podatku, stanowiące kontynuację stanowiska wyrażonego w skargach do sądu administracyjnego oraz odwołaniach do Samorządowego Kolegium Odwoławczego potwierdzają wiedzę co do wymiaru podatku oraz stanu zaległości. Wskazanie w tytule wpłaty, że jest dokonana jako "nadpłata nienależnego podatku od nieruchomości za 205, 2016 i 2017 r. naliczonego niezgodnie z N-1 2015" potwierdza, że zamiarem skarżącego jest kontynuowanie sporu co do wymiaru podatku w postępowaniu w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych.
Zgłoszone w skardze zarzuty dotyczące nieuwzględnienia wniosków dowodowych: o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków oraz dowodu z wizji lokalnej dotyczące posiadania samoistnego 1/3 nieruchomości nie zasługują na uwzględnienie. Organ prawidłowo wskazał, że postępowanie dotyczące podatku od nieruchomości za lata 2015-2017 było prowadzone odrębnie. Decyzje wymiarowe kierowane do R., T. i J. K. są ostateczne. Kierowane przez pana R. K. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostały zarejestrowane pod sygnaturami: I SA/Gd 115/18, I SA/Gd 116/18 i I SA/Gd 117/18. Postanowieniem z 26 czerwca 2018 r. skargi zostały odrzucone - postanowienia są prawomocne.
Spór pomiędzy podatnikami nie podlega rozpoznaniu w sprawie w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet podatku od nieruchomości.
W prowadzonym postępowaniu nie mogą być weryfikowane ustalenia zawarte w prawomocnych decyzjach wymiarowych dotyczących posiadania nieruchomości, zamieszkiwania oraz faktycznego użytkowania nieruchomości.
W postępowaniu w przedmiocie zaliczenia wpłaty orzeczenie jest wydawane na podstawie art. 62 Ordynacji podatkowej dotyczącego zasad zaliczania wpłaty w przypadku wielości zobowiązań podatkowych z różnych tytułów. Od zaległości podatkowych są naliczane odsetki za zwłokę. Odsetki są naliczane od dnia następnego po dniu upływu terminu płatności podatku (art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej). Jeżeli dokonana przez podatnika wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę, z uwzględnieniem proporcji kwoty zaległości podatkowej i kwoty odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej).
Pan R. K. w skardze kierowanej do sądu administracyjnego nie kwestionuje rachunkowej prawidłowości wyliczenia. W ocenie Sądu z uzasadnienia decyzji organów pierwszej i drugiej instancji wynika sposób przeprowadzenia rozliczeń i proporcje zaliczenia wpłaty w kwocie 407,61 zł. Fakt dokonania przez skarżącego przelewu przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego nie skutkuje zmianą sposobu rozliczenia kwoty wpłaconej. W odrębnych postępowaniach prowadzonych na wniosek strony o umorzenie zaległości badane są przesłanki zasadności wniosku, jednak zawiłości sprawy w tym przedmiocie nie wpływają na prawną możliwość zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych i odsetek.
Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) skargę oddalił.