Uzasadnienie
R. N. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 25 października 2012 r. utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z 30 maja 2012 r., nr [...], którą określono skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do maja i od sierpnia do września 2010 r. oraz od marca do kwietnia 2011 r. w kwocie 109.733 zł. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, w którym skarżący podniósł, że organ wysokość zobowiązania w podatku VAT określił także jego żonie, z którą prowadzi działalność gospodarczą; łączna kwota zobowiązań podatkowych małżonków wynosi 277.312 zł (bez odsetek). Z uwagi na znaczną wysokość zobowiązania, wykonanie decyzji wymiarowej doprowadzi do sprzedaży domu małżonków, uniemożliwi kontynuację produkcji, a w konsekwencji skutkować będzie likwidacją prowadzonej działalności gospodarczej i utratą źródła utrzymania nie tylko skarżącego i jego rodziny, ale także 15 osób zatrudnionych w przedsiębiorstwie małżonków.
Nadmienił, że aby zwiększyć wysokość dochodów (o 150.000 zł w skali roku) wraz z żoną dokonał inwestycji w postaci nowej linii produkcyjnej, podkreślając że przeznaczone na ten cel środki w wysokości 300.000 zł pochodziły z udzielonego kredytu bankowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała dostatecznie, że wykonanie wskazanej we wniosku decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług mogłoby spowodować istotne negatywne następstwa. Za uwzględnieniem wniosku przemawia brak środków pieniężnych na wykonanie decyzji wymiarowej (aby dokonać inwestycji w przedsiębiorstwie skarżący zaciągnął kredyt bankowy), znaczna kwota zobowiązania oraz ryzyko utraty źródła utrzymania skarżącego, jego żony oraz zatrudnianych przez nich 15 osób.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.