Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 3 listopada 2015 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 lipca 2015 r., w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2008 r.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną nieuprawnioną do pobierania zasiłku. Ponadto nie posiada żadnego stałego źródła dochodów (wykonuje jedynie prace dorywcze). Potwierdzają to także ustalenia organów skarbowych w postępowaniu dotyczącym zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 rok od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach znajdujące się w aktach sprawy.
Podatnik nie posiada też żadnych składników majątku, z którego organ byłby w stanie w całości zaspokoić zaskarżoną wierzytelność podatkową (łącznie za lata 2008 i 2009 ponad 27.000 zł, w tym odsetki) w drodze egzekucji – z jednym wyjątkiem. Jedynym nadającym się do egzekucji składnikiem majątku wnioskodawcy o wystarczająco dużej wartości jest nieruchomość, w której mieszka.
Egzekucja z ww. nieruchomości spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wnioskodawca wskutek wykonania decyzji stanie się de facto osobą bezdomną. Skutkiem prawnym, a zarazem faktycznym wykonania ww. decyzji będzie utrata własności nieruchomości. Biorąc pod uwagę obecną, trudną sytuację finansową wnioskodawcy (brak stałego źródła dochodów) przywrócenie stanu sprzed egzekucji w razie uchylenia zaskarżonych decyzji będzie wręcz niemożliwe – tym bardziej, że nabywca może ponadto dokonać daleko idących zmian w nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać zatem w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04).
W sytuacji gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia.
W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że jest osobą bezrobotną nieuprawnioną do pobierania zasiłku. Ponadto nie posiada żadnego stałego źródła dochodów (wykonuje jedynie prace dorywcze). Jedynym nadającym się do egzekucji składnikiem majątku wnioskodawcy o wystarczająco dużej wartości jest nieruchomość, w której mieszka.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, a także wysokość określonego zobowiązania – łącznie za lata 2008 i 2009 ponad 27.000 zł (zobowiązanie plus odsetki), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji, o której wstrzymanie wnosił, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności poprzez ewentualną egzekucję z nieruchomości, w której skarżący zamieszkuje.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.