Uzasadnienie
Starostwo Powiatowe, reprezentowane przez pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 listopada 2014 r., w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2015 r. strona skarżąca została wezwana do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), przez radcę prawnego M. K., z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia pisma skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona w dniu 6 lutego 2015 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 - sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić należy, że art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wskazując, że "sąd odrzuca skargę" w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd zatem nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10; wyrażony tam pogląd został zaakceptowany m.in. w postanowieniu z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 628/13, postanowieniu z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 2140/13 oraz postanowieniu z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 490/14).
W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca ww. pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona w dniu 6 lutego 2015 r. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 13 lutego 2015 r.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.