Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 września 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku (dalej: SKO) umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W ww. decyzji pouczono Stronę o prawie wniesienia w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji odwołania do SKO.
H. K. nie zgadzając się z treścią ww. rozstrzygnięcia wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że Skarżąca nie wyczerpała toku instancyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn dotyczy w szczególności sytuacji, gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji.
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Wyczerpanie toku instancji oznacza konieczność wydania przez organ drugiej instancji rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie. Dopiero rozstrzygnięcie organu odwoławczego może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wykluczone jest natomiast skuteczne wniesienie skargi na akt wydany przez organ pierwszej instancji z pominięciem trybu instancyjnego. Strona musi zatem w pełni wykorzystać drogę postępowania administracyjnego, aby następnie móc zainicjować postępowanie sądowe, którego przedmiotem będzie wówczas rozstrzygnięcie organu drugiej instancji - akt administracyjny ostateczny w administracyjnym toku instancji.
W niniejszej sprawie SKO decyzją z dnia 23 września 2022 r., wydaną na podstawie art. 249 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), dalej jako "O.p."
Zgodnie z art. 249 § 1 pkt 1 O.p. organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli w szczególności żądanie zostało wniesione po upływie 5 lat od dnia doręczenia decyzji. Stosownie do art. 221 § 1 O.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.
Zgodnie z art. 223 § 1 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Z akt sprawy wynika, że w sprawie podatkowej, której Skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności decyzji, organem orzekającym w ostatniej instancji było SKO. Z tego względu organ ten wydając decyzję orzekającą o umorzeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji działał jako organ I instancji. W tym przypadku Stronie przysługiwało odwołanie do tego samego organu, czyli do II instancji. Z tego względu, w celu uruchomienia kontroli sądowej, Strona była zobligowana do wyczerpania przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia. Należy zauważyć, że SKO prawidłowo pouczyło Skarżącą, że od ww. decyzji służy prawo do wniesienia odwołania do SKO. Skarżąca nie mogła zatem skutecznie złożyć skargi do tut. Sądu. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ podatkowy, bez wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Zasygnalizowania wymaga, że działania Sądu nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z tego względu na obecnym etapie postępowania Sąd nie może rozpoznać niniejszej sprawy merytorycznie, albowiem nie może zastąpić orzekającego w toku postępowania administracyjnego organu drugiej instancji.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę