Uzasadnienie
A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 8 lipca 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarga została podpisana w imieniu skarżącego przez radcę prawnego, który załączył do skargi pełnomocnictwo z dnia 28 grudnia 2015 r. do złożenia w imieniu mandanta wniosku do właściwej Izby Skarbowej o interpretację indywidualną Ministerstwa Finansów oraz dokonywania w jego imieniu wszelkich czynności związanych ze złożeniem ww. wniosku i upoważaniające go do występowania przed wszystkimi urzędami i instytucjami oraz do składania wszelkich oświadczeń i wniosków przed organami podatkowymi w wyżej wymienionym zakresie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 listopada 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 14 listopada 2016r. (k. 23).
W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 14 listopada 2016 r. pełnomocnik nadesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa z dnia 28 grudnia 2015 r. załączonego uprzednio do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarżący nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku usunięcia braku formalnego skargi. Załączone do skargi i nadesłane ponownie w odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnictwo upoważnia radcę prawnego jedynie do reprezentowania skarżącego przed organami podatkowymi, nie zawiera natomiast umocowania do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie, pomimo stosownego wezwania, w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła braku formalnego skargi, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 skargę odrzucił.
W punkcie drugim postanowienia Sąd, na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi podlegającej odrzuceniu.