Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 września 2016 r., w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Pismem z dnia 9 grudnia 2016 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wyegzekwowanie przez organ podatkowy kwoty zobowiązania podatkowego wraz z naliczonymi odsetkami od 2011 r. przed rozpatrzeniem sprawy przez sąd wyrządzi znaczną szkodę dla przedsiębiorstwa, pozbawiając znacznych środków finansowych na bieżącą działalność zagrażając w ten sposób utratą płynności finansowej wnioskodawcy a co za tym idzie może wywołać ryzyko niewypłacalności. Strona wskazała, że obecnie boryka się z problemami finansowymi powstałymi w okolicznościach od niej niezależnych. Wnioskodawca prowadzi stację paliw usytuowaną przy drodze, której przebudowana realizowana jest od marca bieżącego roku a planowany okres trwania przebudowy to 18 miesięcy. Skarżąca od momentu rozpoczęcia prac związanych z ww. przebudową i wiążącymi się z tym znacznymi utrudnieniami w ruchu, odnotowała spadki obrotów ze sprzedaży paliw sięgających do 80% w porównaniu do lat ubiegłych wynikające z poważnych utrudnień dojazdu do prowadzonego przedsiębiorstwa.
Prace budowlane na drodze związane są z poważnym ograniczeniem ruchu pojazdów, powstawaniem wielokilometrowych zatorów. Taki stan rzeczy powoduje, że prowadzenie stacji przestało być dochodowe i generuje stratę. Strona wskazała ponadto, że w związku z prowadzeniem stacji zmuszona jest do ponoszenia stałych kosztów, które w obecnej chwili przy tak znaczącym zmniejszeniu obrotów nie jest w stanie pokrywać z bieżących przychodów.
Do wniosku dołączono m.in. dokumentację finansową tj. sprawozdania o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz nakładach na środki trwałe za okresy od początku 2015 r. do końca III kwartału 2015 r. i od początku 2016 r. do końca III kwartału 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wbrew twierdzeniu wnioskodawcy przedłożone przy wniosku dokumenty finansowe nie potwierdzają okoliczności jakoby wyegzekwowanie zaległości podatkowej w kwocie 25.849 zł (wraz z odsetkami) zagrażało utratą płynności finansowej Spółki i groziło jej niewypłacalnością.
Jak wynika bowiem z przedłożonych dokumentów Spółka w okresie od początku 2016 r. do końca III kwartału 2016 r. osiągnęła przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi w wysokości 7.060.000 zł (w analogicznym okresie 2015 r. było to 9.378.000 zł). Wnioskodawca posiada również znaczne aktywa trwałe (5.245.000 zł) i obrotowe (1.181.000 zł), łącznie aktywa o wartości 6.426.000 zł.
Wskazać przy tym należy, że sama strata z prowadzonej działalności gospodarczej nie może świadczyć i nie świadczy o złej sytuacji finansowej, bowiem strata powstaje na skutek wystąpienia nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.