Uzasadnienie
Pan M. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 czerwca 2020 r. umarzającą postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 28 maja 2020 r. o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek należnych za maj 2020 r.
W odpowiedzi na skargę z dnia 14 października 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a."), decyzją z dnia 15 lutego 2021 r. uchylił w całości decyzję z dnia 29 czerwca 2020 r. odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek należnych za maj 2020 r. oraz orzekł o zwolnieniu z opłacania należności z tytułu składek należnych za maj 2020 r., zgodnie z wnioskiem płatnika składek.
W piśmie procesowym z dnia 8 listopada 2021 r. skarżący, ustosunkowując się do pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 października 2021 r., wskazał, że w związku z wydaniem przez ZUS decyzji z dnia 15 lutego 2021 r., cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.