Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem dnia [...] 2019 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia A. M. od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2019 r. nr [...], którym uznano za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone przez zobowiązaną A. M. w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.
Postanowienie zostało przesłane na adres zobowiązanej i skutecznie doręczone dorosłemu domownikowi w dniu [...] 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 51 akt administracyjnych).
Pismem z dnia [...] 2020 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu [...] 2020 r. (data stempla pocztowego - k.3 akt sądowych) działając w imieniu własnym, J. M., określając się jako zobowiązany wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2019 r. w sprawie [...]. Ponadto w skardze wskazał nr [...]
J. M. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił brak podstaw faktycznych i prawnych do jego wydania oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wobec stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie w razie nie uwzględnienia tego wniosku o oddalenie skargi.
Dodatkowo w piśmie z dnia [...] 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że nie wydał postanowienia o nr [...]. Natomiast w wyniku rozpatrzenia zażalenia A. M. wydał postanowienie z dnia [...] 2019 r. o nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. (pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej).
Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, zaskarżone postanowienie Dyrektora IAS z dnia [...] 2019 r. nr [...] zostało przesłane na adres A. M., a przesyłkę odebrał w dniu [...] 2019 r. jako dorosły domownik – J. M., co poświadcza zwrotne potwierdzenie odbioru ww. postanowienia.
W postanowieniu organ prawidłowo pouczył o terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W związku z powyższym, zgodnie z zasadami obliczania terminu określonymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., zakreślony trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] 2020 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została nadana w dniu [...] 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, k. 3 akt sądowych), a więc po upływie w/w terminu do jej wniesienia.
Tym samym skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu, należało odrzucić.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.