Uzasadnienie
B. G., D. M., R. M., J. S., B. B., B. J., R. B., B. B., A. B., Z. K., M. K., I. R., S. R., Z. J., K. Ś., T. F., N. P., E. S., P. S., K. R., F. K. i L. P., reprezentowani przez pełnomocnika będącego radcą prawnym a jednocześnie jednym ze skarżących, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na Uchwałę Zgromadzenia Związku Gmin z dnia 26 marca 2015 r., w przedmiocie ryczałtowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Pismem procesowym z dnia 5 października 2015 r. pełnomocnik skarżących – B. G., cofnęła skargę złożoną w imieniu grupy właścicieli nieruchomości wskazując jednocześnie, że podtrzymuje skargę wniesioną w imieniu własnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 39 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi oraz mając na uwadze, iż z treści pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu nie wynika, aby strony skarżące wyłączyły możliwość cofnięcia skargi przez pełnomocnika, Sąd będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie w odniesieniu do skarżących enumeratywnie wymienionych w sentencji postanowienia. Umorzenie postępowania nie obejmuje natomiast B. G., która w treści złożonego pisma wyraźnie wskazała, iż podtrzymuje skargę złożoną we własnym imieniu.