Uzasadnienie
ASA wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał w dniu 24 maja 2017r. interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko skarżącej przedstawione w powyższym wniosku za nieprawidłowe.
Interpretacja powyższa została doręczona skarżącej, wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w dniu 29 maja 2017 r.
Pismem nadanym na poczcie w dniu 12 czerwca 2017 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
Odmowna odpowiedź organu na powyższe wezwanie doręczona została skarżącej w dniu 25 lipca 2017 r.
W dniu 24 sierpnia 2017 r. skarżąca nadała na poczcie skargę na opisaną powyżej interpretację indywidualną. Przesyłka została zaadresowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (k. 26).
Po wpłynięciu skargi do Sądu, Przewodniczący Wydziału I zarządził w dniu 1 września 2017r. zarejestrowanie jej w Dzienniku Korespondencji Ogólnej pod nr [...] i przekazanie jej wraz z odpisem do organu, celem nadania biegu. Skarga została wysłana do organu w dniu 4 września 2017 r. (k. 27, k. 38).
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej P.p.s.a., z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej interpretacji indywidualnej, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Poza tym art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi, że jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się albo mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, termin ten wynosi 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.).
Ponadto, zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona w treści zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl., dostępnie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie organ udzielił skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, która to odpowiedź została jej doręczona w dniu 25 lipca 2017 r. W tej sytuacji termin do wniesienia do Sądu skargi upłynął w dniu 24 sierpnia 2017r. Skarżąca nadała wprawdzie skargę w wymaganym terminie 30 dni, lecz zamiast skierować ją do Sądu za pośrednictwem organu, zaadresowała ją bezpośrednio do Sądu, czyli wbrew postanowieniom art. 54 § 1 P.p.s.a. Sąd skargę przekazał właściwemu organowi w dniu 4 września 2017 r. Data przekazania skargi przez Sąd organowi właściwemu stanowi zatem w świetle powyższych rozważań dzień wniesienia skargi.
Skoro termin do zaskarżenia interpretacji indywidualnej upłynął dnia 24 sierpnia 2017r., to skarga w przedmiotowej sprawie – nadana na adres organu właściwego w dniu 4 września 2017 r. - wniesiona została po upływie ustawowego terminu, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi podlegającej odrzuceniu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.