Uzasadnienie
Skarżący S.B. zaskarżył w dniu 2 lutego 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 11 września 2002 r., którym nadano klauzulę wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, oz. 1270) - określanej dalej jako ustawa o p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z par. 2 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne
- 2. postanowienia wydane w trybie administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie
- 4. inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne iż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.
Zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego nie należy do katalogu spaw wymienionych w cytowanym przepisie. Żaden też przepis szczególny (art. 3 par. 3 ustawy o p.s.a.) nie przewiduje kontroli sądu administracyjnego nad tego rodzaju postanowieniami sądu powszechnego. Postanowienie to mogło być przez skarżącego zaskarżone zażaleniem do sądu drugiej instancji (art. 795 k.p.c.), czyli do Sądu Okręgowego, z czego skarżący, jak wynika z dołączonych do akt dokumentów, skorzystał.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 11 września 2002 r. odrzucił, gdyż sprawa, w której skarga została wniesiona, nie należy do właściwości sądów administracyjnych (art. 58 par. 1 pkt 1 ustawy o p.s.a.).