Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę D.R. na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 grudnia 2011 r.
Skarżący stawił się osobiście na rozprawie, na której zapadł wyrok, i został pouczony o terminie zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jak również konsekwencjach jego uchybienia.
Powyższy termin upłynął bezskutecznie z dniem 16 maja 2012 r.
W dniu 17 maja 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż wyjechał służbowo, powrócił dopiero w dniu 17 maja 2012 r. i niezwłocznie stawił się w sądzie.
Wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, (4) we wniosku zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie rozważenia wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W nauce postępowania administracyjnego, ugruntowany jest pogląd, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02, M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059).
Zdaniem Sądu okoliczność przywołana przez skarżącego nie uprawdopodobnia braku jego winy w uchybieniu terminu. Przywołany wyjazd służbowy nie stanowi bowiem okoliczności niezależnej od skarżącego, tj. takiej której nie był w stanie przeciwdziałać, pomimo dołożenia należytej staranności, a tylko taka zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądowoadministracyjnego pozwala przyjąć niezawinione uchybienie terminu, a tym samym uniknąć negatywnych konsekwencji procesowych. Podkreślić należy, że skarżący w dniu zapadnięcia wyroku był obecny na rozprawie, miał zatem możliwość już tego dnia złożyć w sekretariacie sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czego nie uczynił, pozostawiając dopełnienie tej czynności na później. Nic też nie stało na przeszkodzie, aby dowiedziawszy się o wyjeździe służbowym, sporządził stosowny wniosek, i przekazał go do wysłania osobie trzeciej, jeżeli sam rzeczywiście nie mógł dopełnić tej czynności.
Nie jest w ocenie Sądu prawdopodobne, aby przywołany wyjazd służbowy był tak nagły, że skarżący nie miał chwili czasu, aby sporządzić krótki wniosek w terminie. Co więcej, skarżący nie sprecyzował nawet, czy był to wyjazd w granicach czy poza granice kraju. W tym pierwszym przypadku skarżący mógłby nie tylko sporządzić wniosek, ale i wysłać go za pośrednictwem poczty już podczas wyjazdu służbowego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.