Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 29 października 2015 r. (data stempla pocztowego), uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 16 listopada 2015 r., skarżący J. K. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 400 zł.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, iż poniesienie przez niego kosztów sądowych spowoduje skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Ocena taka została podjęta na podstawie danych zawartych w oświadczeniu złożonym przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów dołączonych do wniosku (odpisu decyzji Prezesa KRUS z dnia 16 września 2015 r. o ponownym ustaleniu wysokości renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, wypisu z treści orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy KRUS, dowodów potwierdzających kwotę należności oraz prowadzenie egzekucji, dowodów potwierdzających wysokość opłat za telefon komórkowy, wodę i odprowadzanie ścieków płatne co drugi miesiąc oraz spłatę kredytu).
Skarżący posiada samochód osobowy marki [...] z 1993 r. o wartości 800 zł, przysługuje mu prawo służebności mieszkania o powierzchni 55 m2, nie posiada oszczędności, został uznany za osobę całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym i z tego tytułu otrzymuje rentę rolniczą, która po uwzględnieniu kwoty zajęcia egzekucyjnego wynosi 621,90 zł netto miesięcznie, poza udokumentowanym kosztami w łącznej kwocie 294,21 zł miesięcznie skarżący ponosi także wydatki na zakup leków (100 zł) i gazu butlowego (50 zł) oraz koszty związane z używaniem samochodu (50 zł), pozostałą kwotę dochodu przeznacza na zakup żywności.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.