Uzasadnienie
"A" Sp. z o. o. z/s w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 sierpnia 2013 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2010 r.
W złożonej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że z uwagi na brak odczekania przez Dyrektora Izby Skarbowej na prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie wysokości kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za okres od kwietnia 2007 roku do września 2010 r. z uwagi na utrzymanie w mocy przez organ drugiej instancji decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków a zatem wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji stało się słuszne i celowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04).
W sytuacji gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, czy jak w niniejszej sprawie określenia kwoty zwrotu nadwyżki podatku w wysokości niższej niż zadeklarowana przez skarżącą, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca poza twierdzeniem, że brak odczekania przez organ odwoławczy na prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie wysokości kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za okres od kwietnia 2007 roku do września 2010 r. spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, swych twierdzeń w żadnym stopniu nie uprawdopodobniła.
Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się wnioskodawca, to on musi uprawdopodobnić podnoszone we wniosku okoliczności, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, postanowienie NSA z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09).
Wnioskodawca we wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji nie przedstawił żadnych dokumentów obrazujących wysokość posiadanych przez skarżącą środków finansowych oraz niezbędnych wydatków wskazujących na realne wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dlatego też przywołane przez wnioskodawcę okoliczności, nie uprawdopodobnione żadnymi dowodami, same w sobie nie przesądzają, że przymusowa realizacja decyzji wywoła skutki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskodawca nie podjął przy tym nawet próby skonkretyzowania i wykazania, że zwrot nienależnie otrzymanego zwrotu podatku spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nawet opiewającej na znaczną kwotę nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zwrotu nienależnie otrzymanego zwrotu podatku i związane z tym uszczuplenie majątku wnioskodawcy są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.