Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lutego 2013 r. skarżący W. K. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2013 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że formularz doręczono wnioskodawcy w dniu 26 lutego 2013 r.
W dniu 4 marca 2013 r. skarżący nadesłał oświadczenie na formularzu według wzoru obowiązującego w postępowaniu cywilnym.
Zarządzeniem z dnia 19 marca 2013 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W uzasadnieniu referendarz sądowy stwierdził, że wnioskodawca przesłał swoje oświadczenie na formularzu stosowanym w sprawach cywilnych, mimo doręczenia formularza PPF, właściwego dla postępowania sądowoadministracyjnego. Zakreślony 7 dniowy termin upłynął bezskutecznie z dniem 5 marca 2013 r.
Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia sprzeciwu doręczono skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2013 r.
Skarżący złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia w dniu 23 maja 2013 r.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) od zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Natomiast zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze, że skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uchybieniem 7 dniowego terminu, Sąd na podstawie art. 259 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.