Uzasadnienie
Skarżący K. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Dokonując analizy nadesłanego formularza Referendarz sądowy stwierdził, że przedmiotowy wniosek został wypełniony w sposób nieprawidłowy, uniemożliwiający nadanie dalszego biegu sprawie.
W związku z tym, zarządzeniem z dnia 29 marca 2018 r., zobowiązano Skarżącego do usunięcia braków wniosku poprzez wypełnienie lub zakreślenie zgodnie z treścią pouczenia rubryk o numerach: 5 (uzasadnienie), 6 (stan rodzinny), 7.1 (nieruchomości), 7.2.1. (oszczędności zgromadzone na rachunkach bankowych oraz w gotówce), 7.2.2. (papiery wartościowe i inne prawa majątkowe),
7.2.3. (wierzytelności), 7.3 (przedmioty wartościowe), 8 (stan majątkowy osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym), 9 (inne, dodatkowe informacje o stanie majątkowym), 10 (dochody) i 11 (zobowiązania i stałe wydatki) formularza PPF, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Odpis niniejszego zobowiązania doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 24 kwietnia 2018 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie z dniem 2 maja 2018 r. Skarżący nie uzupełnił bowiem braków formalnych przedmiotowego wniosku.
Zaskarżonym zarządzeniem Referendarz Sądowy pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania.
Pismem z dnia 7 czerwca 2018 r. Skarżący złożył sprzeciw od ww. zarządzenia. Wnioskodawca zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu naruszenie art. 257 i 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wskazując, że wydane zarządzenie jest bezpodstawne, a wezwanie do usunięcia braków formalnych było nieprawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako dalej "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu. Wzór obowiązującego formularza został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257).
Złożony do akt sprawy formularz bezsprzecznie zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu, albowiem Skarżący nie wypełnił żadnego z wymaganych do poznania sytuacji majątkowej Strony pól formularza w części zawierającej oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach.
W związku z tym przed przystąpieniem do oceny wniosku Referendarz Sądowy zasadnie wezwał Stronę do uzupełniania stwierdzonego braku poprzez prawidłowe wypełnienie, zgodnie z treścią pouczenia wymienionych w treści zarządzenia rubryk formularza, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zarządzenie to doręczono Stronie w dniu 24 kwietnia 2018 r. (potwierdzenie odbioru k. 229). W zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął 2 maja 2018 r., Skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku.
Dodania wymaga, że braki wniosku zostały wskazane w zarządzeniu Referendarza w sposób czytelny i nie pozostawiający wątpliwości co do tego, które rubryki formularza PPF wymagały wypełnienia. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że strona została wezwana do uzupełnienia tych braków w sposób nieprawidłowy.
Jak stanowi art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Mając zatem na uwadze ustalony stan faktyczny oraz treść przywołanego art. 257 p.p.s.a., stwierdzić należy, że Referendarz Sądowy prawidłowo orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania bowiem Strona, w wyznaczonym terminie, nie uzupełniła braku formalnego wniosku.
Nadmienić nadto należy, że orzeczenie sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.