Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 14 września 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1502/14

Metryka

Sąd
Dnia 14 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Sędzia WSA Irena Wesołowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 14 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 maja 2015 r. odmawiające wnioskodawcy przyznania prawa pomocy
Sprawa
w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 sierpnia 2014 roku, nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił W.K. przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało odebrane przez stronę w dniu 13 czerwca 2015 r.

Pismem złożonym osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku, w dniu 19 czerwca 2015 r. W.K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Dodatkowo skarżący złożył zażalenie na to samo postanowienie nadając przesyłkę pocztową zawierającą środek zaskarżenia w dniu 20 czerwca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Jak stanowi z kolei art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą odpis postanowienia z 13 maja 2015 r. z uzasadnieniem, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania, złożono w dniu 28 maja 2014 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Powtórnie uczyniono to w dniu 8 czerwca 2015 r., co wynika z pisma "A" z dnia 16 lipca 2015 r. Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 11 czerwca 2015 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym tj. w dniu 13 czerwca 2015 r., nie ma i nie może mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia, był dzień 18 czerwca 2015 r. Ponieważ zażalenie zostało złożone w siedzibie tutejszego sądu w dniu 19 czerwca 2015 r. (vide k. 46), należało uznać, że zostało ono wniesione po upływie przepisanego terminu. Z uchybieniem terminu zostało także wniesione zażalenie nadane na poczcie w dniu 20 czerwca 2015 r.

Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 30 czerwca 2016 r., dokument z 27 kwietnia 2016 r., dokument z 12 października 2015 r., dokument z 13 maja 2015 r., dokument z 13 kwietnia 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.