Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 6 czerwca 2000 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia 18 listopada 1999 roku odmawiającą Janowi S. umorzenia III i IV raty podatku od nieruchomości w kwocie 188,60 zł wraz z odsetkami za zwłokę.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium podało m.in., że na podstawie art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę.
Przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło istnienia przesłanek uzasadniających podjęcie decyzji o umorzeniu zaległości. Jak wynika ze złożonego oświadczenia rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę podatnika - zaświadczeń o zarobkach nie przedstawiono. Podatnik zajmuje się wychowaniem trójki małoletnich dzieci pod nieobecność małżonki Mirosławy, która przebywa w Stanach Zjednoczonych, gdzie pracuje jako opiekunka. Zdaniem organu odwoławczego sytuacja podatnika nie wskazuje na występowanie nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających zastosowanie ulg w postaci umorzenia zaległości podatkowych.
Potencjalne możliwości rodziny umożliwiają zarobkowanie, a tym samym uzyskiwanie dochodu i uregulowanie należności podatkowych.
Pobieranie podatków jest stanem obiektywnym, zależnym nie od woli podatnika, lecz wyłącznie od obowiązującego stanu prawa i odpowiedniego stanu faktycznego. Podawane przez stronę okoliczności nie mogą mieć wpływu na umorzenie zaległości. Naczelną zasadą prawa podatkowego jest równość i powszechność opodatkowania. Ulgi podatkowe stanowią, natomiast wyjątek od reguły, którą jest terminowe płacenie należnych podatków. Fakty podnoszone przez odwołującego się, nie mogą stanowić podstawy do zastosowania ulg w postaci umorzenia należności.
Przychylając się do wniosku strony organ podatkowy wielokrotnie odraczał terminy płatności podatku. Okoliczności będące rezultatem określonych decyzji podatnika - tj. wyjazd matki i pozostawienie pod opieką ojca trójki małoletnich dzieci - nie mogą stanowić podstawy do umorzenia zaległości podatkowych, taka bowiem decyzja pozostawałaby w kolizji z interesem publicznym. Jak wskazano wyżej, zasadą jest płacenie podatków, a przepis art. 67 Ordynacji podatkowej ma na celu chronić jedynie uzasadniony, ważny interes podatnika. Organy podatkowe, działając w ramach uznania administracyjnego, mogą uwzględnić wniosek podatnika w przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności uzasadniających uszczuplenie należności budżetowych, tak by poprawić kondycję gospodarczą podatnika. W niniejszym przypadku organ odwoławczy nie dopatrzył się istnienia przesłanek uzasadniających umorzenie należności budżetowych.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Jan S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie mu przedmiotowych zaległości z tytułu podatku od nieruchomości.
Skarżący w szczególności wywodził, że nieruchomość o pow. 0,80 ha stanowią w istocie nieużytki w postaci bagna oraz wzgórza, w związku z czym nie osiąga on z tej nieruchomości żadnych korzyści finansowych.
W ocenie skarżącego przedmiotowa działka winna ulec przekwalifikowaniu na działkę rolniczą.
W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wywodząc podobnie jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało uznać za nieuzasadnioną.
Decyzje o umorzeniu zaległości podatkowych podejmowane przez organy podatkowe w trybie art. 67 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ są typowymi decyzjami o uznaniowym charakterze.
Powyższe oznacza, że organ podatkowy po uprzednim zebraniu materiału dowodowego dokonuje jego oceny pod kątem zaistnienia przesłanek przewidzianych w cyt. art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej.
Ocena organu podatkowego co do tego, czy zachodzą powyższe przesłanki nie może być więc dowolna, lecz musi mieć oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym i musi w sposób logiczny z niego wynikać.
Sądowa kontrola legalności tego rodzaju uznaniowych decyzji sprowadza się do oceny, czy organ podatkowy prawidłowo zgromadził materiał dowodowy oraz czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym decyzji o odmowie umorzenia zaległości podatkowych mają swoje uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, oraz czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne.
W konkretnych okolicznościach sprawy będącej przedmiotem rozstrzygnięcia - zdaniem Sądu - należało uznać, że organy podatkowe w sposób szczególnie staranny zebrały materiał dowodowy na okoliczność szeroko rozumianej sytuacji finansowej strony skarżącej, którą następnie poddały gruntownej i rzetelnej analizie wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło bez naruszenia prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę jako nieuzasadnioną oddalił.