Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 października 2017 r. w przedmiocie opłaty targowej.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody będzie miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Sąd rozpatrując przedmiotowy wniosek uwzględnił nie tylko jego treść, ale miał również na uwadze całe akta sprawy w rozumieniu art. 133 p.p.s.a., w tym dokumenty przedłożone przez skarżącego w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Za uwzględnieniem wniosku przemawia trudna sytuacja materialna skarżącego, która spowodowała przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych na podstawie postanowienia referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 11 stycznia 2018r. W postanowieniu tym referendarz ustalił, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty w wysokości 854 zł, nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów.
Obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, że wykonanie wskazanej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jego majątku i mogłoby wywołać trudne do odwrócenia skutki w postaci pozbawienia go niezbędnych środków utrzymania.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.