Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Z.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zaliczenia nadpłaty.
Przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została przesłana na adres skarżącego. W dniu 3 lipca 2015 r. podjęto próbę doręczenia przesyłki, a wobec braku możliwości doręczenia, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, zawiadamiając o tym adresata poprzez umieszczenie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka zawierająca wyrok z uzasadnieniem została odebrana przez skarżącego w dniu 20 lipca 2015 r. Skarga kasacyjna została złożona w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 18 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawą z dnia z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) dalej w skrócie zwana Ustawą zmieniającą, dokonano nowelizacji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a. Zgodnie z art. 2 Ustawy zmieniającej, przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Zmiany w p.p.s.a., które zostały dokonane Ustawą zmieniającą weszły w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r.
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W tym miejscu wskazania wymaga, że brzmienie przepisu art. 173 § 1 p.p.s.a., zostało zmienione przez Ustawę zmieniającą, niemniej jednak w rozpoznawanej sprawie należy stosować ten przepis w brzmieniu obowiązującym sprzed dokonanej nowelizacji. Zmiana tej normy wynika bowiem z art. 1 pkt 48 Ustawy zmieniającej, a zgodnie z art. 2 tej ustawy, ten punkt nie został wymieniony wśród tych przepisów, które należy stosować także do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie Ustawy zmieniającej.
Jak stanowi z kolei art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą wyrok z uzasadnieniem, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania, złożono w dniu 3 lipca 2015 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Powtórnie uczyniono to w dniu 13 lipca 2015 r., co wynika z pisma "A" z dnia 28 sierpnia 2015 r. Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upływał w dniu 17 lipca 2015 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym tj. w dniu 20 lipca 2015 r., nie ma i nie może mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji trzydziestodniowy terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony od dnia 17 lipca 2015 r. kończył się w dniu 16 sierpnia 2015 r. Zważywszy jednak, że ostatni dzień tego terminu przypadał na dzień ustawowo wolny o pracy, to zgodnie z dyspozycją art. 83 § 1 p.p.s.a. za ostatni dzień terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało uznać następny dzień po tym dniu tj. dzień 17 sierpnia 2015 r.
Ponieważ skarga kasacyjna została złożona w siedzibie tutejszego sądu w dniu 18 sierpnia 2015 r. (vide k. 56), należało uznać, że została ona wniesiona po upływie przepisanego terminu.
Biorąc pod uwagę treść powyższych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.