Uzasadnienie
"A" w G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2013 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.
Pismo z dnia 29 listopada 2013 r. zawierające ww. wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 grudnia 2013 r. W związku z tym zakreślony w zarządzeniu termin upłynął z dniem 11 grudnia 2013 r.
Skarżący pismo uzupełniające braki formalne przesłał w dniu 11 grudnia 2013 r. (data nadania w UP), przesyłka została jednakże skierowana do Dyrektora Izby Skarbowej. Organ administracji publicznej przekazał wskazane pismo uzupełniające braki Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 20 grudnia 2013 r. (data nadania w UP).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem.
Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W treści wezwania zamieszczono pouczenie o konsekwencjach niewykonania zarządzenia w terminie siedmiu dni. Wskazano również, by w odpowiedzi na wezwanie powołać się na sygnaturę akt sprawy sądowej. Z wezwania nie wynikało natomiast, by uzupełnienie braku formalnego skargi miało nastąpić za pośrednictwem organu, którego interpretacja indywidualna została zaskarżona.
Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 grudnia 2013 r. zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia skargi upłynął z dniem 11 grudnia 2013 r. Skarżący wprawdzie mieszcząc się w zakreślonym terminie przesłał pismo wraz z uzupełnionymi brakami formalnymi w dniu 11 grudnia 2013 r. nie do tut. Sądu, a do Dyrektora Izby Skarbowej, jednakże organ przesłał tą skargę do Sądu po wyznaczonym terminie, tj. w dniu 20 grudnia 2013 r.
Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przy czym wskazać należy, że za równoznaczne z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi rozumie się także uzupełnienie braków po wyznaczonym przez Sąd terminie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem za datę uzupełnienia skargi uznać należy datę jej faktycznego uzupełnienia, tj. nadania jej przez Dyrektora Izby Skarbowej do Sądu w urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Nie znajdzie tu zastosowania, wynikająca z art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej "k.p.a.") zasada, zgodnie z którą podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowanie terminu, bowiem dotyczy on jedynie postępowania administracyjnego.
Natomiast ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera analogicznej regulacji. Nie zawiera ona również regulacji, która pozwoliłaby uznać, że pismo strony składane, w konsekwencji wezwania przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych powinno być wniesione za pośrednictwem organu. Zapis wynikający z treści art. 54 §1 p.p.s.a., dotyczy wyłącznie pierwotnie wnoszonej skargi. Kolejne pisma powinny być zatem wnoszone już bezpośrednio do Sądu. Powyższe skutkować musi uznaniem, że w istocie, tak jak w niniejszej sprawie, faktyczną datą nadania podania (uzupełnionej skargi) strony do Sądu, jest data jego nadania przez organ. W rozpatrywanej sprawie organ nadał uzupełnioną skargę do Sądu w dniu 20 grudnia 2013 r., a więc już po upływie wyznaczonego przez sąd terminu.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.