Uzasadnienie
"A" sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2007 r. do października 2008 r.
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2014 r. Spółka została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona Spółce w dniu 17 lutego 2014 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 - sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu z dnia 10 lutego 2014 roku i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia Spółce ww. zarządzenia w dniu 17 lutego 2014 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 32), braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a zatem zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się z dniem 24 lutego 2014 r. upłynął bezskutecznie.
Należy w tym miejscu zaznaczyć, że strona przedłożyła wprawdzie do akt sprawy odpis KRS, niemniej jednak nastąpiło to dopiero w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego, w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Załączenie tego dokumentu do akt sprawy dopiero w dniu 02 kwietnia 2014 r. (data nadania przesyłki na poczcie) nie może zatem sanować braku jego przedstawienia w terminie wynikającym z zarządzenia z dnia 10 lutego 2014 r.
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.