Uzasadnienie
A Spółka z o.o. z siedzibą w M.– dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 września 2017 r. w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych.
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał Skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 500 zł i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałej części.
Odpis postanowienia doręczono Skarżącej w dniu 15 stycznia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 57 akt sądowych).
W dniu 27 stycznia 2018 r. Skarżąca nadała w placówce pocztowej sprzeciw od powyższego postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sprzeciw jako spóźniony podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 259 § 1 zdanie 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") od postanowienia referendarza sądowego o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia.
Sąd stwierdził, że przesyłkę pocztową zawierającą postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2018 r. doręczono Skarżącej w dniu 15 stycznia 2018 r., (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 57 akt sądowych), a zatem ustawowy termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia upływał w dniu 22 stycznia 2018 r.
W związku z tym uznać należało, że składając w dniu 27 stycznia 2018 r. w urzędzie pocztowym (data stempla pocztowego – koperta k. 59 akt sądowych) pismo zawierające sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2018 r., Skarżąca uczyniła to 5 dni po upływie ustawowego terminu.
Wskazać w tym miejscu należy, że postanowieniem z dnia 7 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2018 r.
Jeżeli zatem w niniejszej sprawie Skarżąca w dniu 15 stycznia 2018 r. otrzymała odpis postanowienia referendarza sądowego o przyznaniu prawa pomocy, to sprzeciw od tego orzeczenia mogła wnieść najpóźniej w dniu 22 grudnia 2016 r. Ponieważ uczyniła to po terminie, sprzeciw ten należało odrzucić. Stosownie bowiem do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.