Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało uznać za uzasadnioną. Z nie budzących wątpliwości okoliczności stanu faktycznego sprawy wynika, iż skarżąca w dniu 1 września 1993 r. zawarła z małoletnią Anną i małoletnią Alicją umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Umowy te zostały zawarte na okres do 30 marca 1996 r. przy czym datę tę w umowach określono jako zakończenie nauki zawodu.
W tej sytuacji skoro praktyczna nauka zawodu sprzedawcy została zakończona w dniu 10 czerwca 1996 r. to dopiero z tym dniem rozpoczął bieg miesięczny termin określony w par. 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173/, do złożenia wniosku o przyznanie ulgi z tytułu wyszkolenia uczniów. Bez znaczenia w tym przypadku jest, iż egzamin z praktycznej nauki zawodu odbył się wcześniej, tj. w dniu 24 kwietnia 1996 r., albowiem egzamin ten nie kończył całego cyklu nauki zawodu zatrudnionych przez skarżącą uczennic.
Uznając na podstawie prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego, że skarżąca z zachowaniem miesięcznego terminu złożyła wniosek o przyznanie przedmiotowej ulgi podatkowej należy stwierdzić nie przesądzając oczywiście kwestii ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, że organ podatkowy zobowiązany będzie do merytorycznego rozpoznania tych wniosków. Już tylko na marginesie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należy zaznaczyć, iż Sąd w pełni podziela dotychczasową linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, z której wynika, iż termin z par. 14 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów ma charakter terminu prawa materialnego, a więc w konsekwencji nie może być przywrócony w drodze rozstrzygnięć procesowych.
Z tych względów Sąd uznając, iż zaskarżona decyzja została wydana z istotnym naruszeniem prawa materialnego /par. 14 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów/ na mocy art. 22 ust. 2 pkt 1 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzekł jak w sentencji wyroku.