Uzasadnienie
Rada Miejska, działając na podstawie art. 6k ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391), art. 1 ust. 2 pkt b i ust. 3 pkt b ustawy z dnia 25 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r., poz. 228) oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) podjęła w dniu 13 marca 2013 r. uchwałę Nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości opłaty i stawki opłaty za pojemnik.
Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Pomorskiego z dnia 3 kwietnia 2013 r. (poz. 1699).
Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" wezwała Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem uchwały. Z treści wezwania wynika, że zostało ono wystosowane przez Spółdzielnię w imieniu własnym.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Rada Miejska wskazała, że uchwała jest zgodna z prawem.
Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości opłaty i stawki opłaty za pojemnik wskazując, że działa w imieniu grupy mieszkańców.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2014 r. zobowiązano skarżącą do podania listy osób wchodzących w skład grupy mieszkańców, w imieniu której wniesiono skargę oraz przedłożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa wystosowanego przez te osoby lub Spółdzielnię Mieszkaniową "A" działającą w imieniu tych osób. W zarządzeniu zakreślono siedmiodniowy termin na jego wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 5 maja 2014 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, akta sprawy k. 231). Termin jego wykonania upłynął zatem z dniem 12 maja 2014 r.
W zakreślonym terminie skarżąca nie podała listy osób wchodzących w skład grupy mieszkańców, w imieniu której wniesiono skargę oraz nie przedłożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa wystosowanego przez te osoby lub Spółdzielnię Mieszkaniową "A" działającą w imieniu tych osób. Natomiast w piśmie procesowym z dnia 12 maja 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej wskazała, że Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w K. w tym postępowaniu nie działa w imieniu grupy mieszkańców, a w imieniu własnym, zaś w aktach znajduje się wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Podstawę wniesienia skargi na uchwałę rady gminy stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.), stanowiący, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 101 ust. 2a tej ustawy skargę na uchwałę, o której mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę. Przepis ten wskazuje na możliwość wniesienia skargi przez dany podmiot w imieniu własnym lub w imieniu określonej grupy mieszkańców. W każdym z tych przypadków mamy do czynienia z odmienną stroną postępowania - bądź jednym podmiotem bądź szeregiem osób wchodzących w skład grupy mieszkańców, kwestionujących zaskarżoną uchwałę.
Z art. 52 § 4 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, iż przesłanką wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa. (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. II OSP 2/2007 ONSAiWSA 2007/3 poz. 60)
Warunkiem zachowania wymogu z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest zachowanie tożsamości podmiotu dokonującego wezwania i podmiotu wnoszącego skargę. Warunek ten nie został w niniejszej sprawie zachowany. Jak wynika bowiem z treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zostało ono wystosowane w imieniu jednego podmiotu jakim jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w K. Natomiast wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej zawartym w piśmie z dnia 12 maja 2014 r. wniesienie skargi nastąpiło w imieniu grupy mieszkańców. Wynika to wprost z treści wniesionej skargi (akta sprawy, k. 3, k. 6), której skarżąca jednoznacznie podkreśla, że działa w imieniu grupy kilkuset mieszkańców gminy K., którzy wyrazili na to pisemną zgodę.
Nie ulega wątpliwości, że spółdzielnia mieszkaniowa jest odrębnym podmiotem posiadającym osobowość prawną (art. 11 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze Dz.U. z 2003 Nr 88, poz. 1848 ze zm.). Może ona wnieść skargę na uchwałę organu samorządu terytorialnego działając bądź w imieniu własnym bądź w imieniu grupy mieszkańców. Należy zatem rozróżnić sytuację, w której skargę wnosi spółdzielnia jako osoba prawna. Nie występuje ona wówczas w imieniu grupy mieszkańców w rozumieniu art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym lecz w imieniu spółdzielni będącej osobą prawną.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w imieniu grupy mieszkańców, zatem wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie został spełniony.
Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w K. będzie przysługiwało prawo wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę w imieniu grupy mieszkańców po wyczerpaniu wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa w zaskarżonej uchwale w imieniu tych osób.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
O zwrocie wpisu orzeczono zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.