Uzasadnienie
M.W. zwrócił się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni z wnioskiem o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2021 w pełnym zakresie, z uwagi na fakt wykonywania pracy najemnej na pokładzie statku morskiego I. eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez portugalskie przedsiębiorstwo I. LDA, przez wzgląd na postanowienia Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Portugalią, zmienioną Konwencją MLI, a także zasadną możliwość skorzystania przez niego z ulgi abolicyjnej, przedstawiając szerokie stanowisko oparte o dołączone dokumenty.
W dniu 30 sierpnia 2021 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni wydał decyzję odmawiającą podatnikowi ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2021 rok, z uwagi na fakt, iż podatnik nie uprawdopodobnił wszystkich, niezbędnych okoliczności składających się na stan faktyczny sprawy, które winny zaistnieć łącznie, by takie ograniczenie było możliwe. W ocenie organu, podatkowego pierwszej instancji podatnik nie uprawdopodobnił przesłanki wykonywania pracy na statku morskim eksploatowanym w transporcie międzynarodowym.
Powyższą decyzję utrzymał w mocy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, który decyzją z 29 listopada 2021 r. wskazał, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że statek I. nie jest eksploatowany w transporcie (transporcie międzynarodowym).
Decyzję tę oraz decyzję organu pierwszej instancji następnie zaskarżono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W skardze zażądano uchylenia zakwestionowanych rozstrzygnięć w całości, podczas gdy w odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie złożonego w niniejszej sprawie środka prawnego.
W piśmie skierowanym do Sądu strona skarżąca zawarła oświadczenie o cofnięciu w całości wniesionej w niniejszej sprawie, domagając się zarazem zwrotu uprzednio uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt P.p.s.a. w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej strona skarżąca złożyła pismo, w którym oświadczyła, że cofa skargę. Jednocześnie Sąd uznał, iż cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa ani też do utrzymania w mocy aktu. który byłby dotknięty wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji, tj. o umorzeniu postępowania sądowego.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.