Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę L. D. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 27 maja 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że postanowieniem z dnia 18 marca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Przyznane skarżącej prawo pomocy nie zostało cofnięte w trybie art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Oznacza, że skarżąca została w niniejszej sprawie zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych, zatem nie ma obowiązku uiszczania pozostałych kosztów sądowych na żadnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wyjaśnić przy tym należy, że okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których dokonywana jest ocena zasadności wniesionego przez stronę żądania o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
W świetle powyższego oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie pełnomocnika dokonano w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że osobie fizycznej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej nie uległa poprawie od czasu złożenia przez nią wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżąca i jej mąż nadal utrzymują się z renty rolniczej i emerytury, których miesięczna wysokość wynosi łącznie 978 zł, przy czym skarżąca nie otrzymuje już świadczenia opiekuńczego, które wyniosło 153 zł, poza domem o powierzchni 80 m2 oraz nieruchomością rolną, której powierzchnia jest sporna (skarżąca zadeklarowała, że wynosi ona 8,88 ha) nie posiadają innego majątku, w tym oszczędności.
W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy – obecnie nie ma ona możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Referendarz sądowy nie ma wątpliwości, że dochody, które osiągają małżonkowie z trudem pozwalają im na zaspokojenie nawet bieżących potrzeb. Nie posiadają oni także żadnego majątku, który mogliby spieniężyć.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.