Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze, złożonym na formularzu PPF w dniu 23 grudnia 2016 r., skarżący H. O. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. Jest współwłaścicielem (na prawach wspólności majątkowej) mieszkania o powierzchni 65 m2, którego wartość oszacował na kwotę 120.000 zł, wskazując że jest to "stare budownictwo do remontu". Posiada także udział wynoszący ⅔ części mieszkania o powierzchni 43,39 m2, który nabył w drodze spadku wraz ze zobowiązaniami spadkodawcy wobec wspólnoty mieszkaniowej, które na dzień 28 października 2016 r. wynosiły 5.005,82 zł. Innego majątku ani skarżący, ani jego małżonka nie posiadają. Oboje małżonkowie są osobami niepełnosprawnymi w stopniu umiarkowanym. Zatrudnienie mogą podjąć jedynie w warunkach chronionych. Obecnie utrzymują się z emerytury skarżącego, która jest mu wypłacana od 5 listopada 2016 r., a która aktualnie wynosi 1.633,33 zł netto oraz przyznanego małżonce zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 660 zł netto. Po opłaceniu stałych wydatków z tytułu opłat eksploatacyjnych mieszkania, za energię elektryczną, gaz, telefon oraz zakupu leków do dyspozycji małżonków pozostają środki w kwocie około 1.063 zł, którą w całości przeznaczają na wyżywienie, zakup środków czystości i higieny, odzieży i obuwia, a także drobnych remontów.
Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, złożonego przez niego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), dokumentów dołączonych do wniosku oraz znajdujących się w aktach sprawy.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania. Zdaniem orzekającego zobowiązanie skarżącego do partycypowania w kosztach niniejszego postępowania nawet w niewielkim stopniu mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych małżonków.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.