Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15 grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania "A" sp. z o.o. z siedzibą w R, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 8 września 2009 r. w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące maj oraz od października do grudnia 2004 r.
Dnia 19 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga na wyżej opisaną decyzję organu podatkowego.
Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2010 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 400 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed WSA lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Pełnomocnik został pouczony o skutkach uchybienia terminowi usunięcia braków formalnych skargi. Doręczenie wezwań nastąpiło 4 marca 2010 r.
Zarządzeniem z dnia 16 marca 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do złożenia oświadczenia, do jakiej sprawy zostało nadesłane do sądu pełnomocnictwo wraz z odpisem KRS.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej spółki, wskazał, że nadesłane dokumenty obejmują swym zakresem sprawy o sygn. akt I SA/Gd 160/10 oraz I SA/Gd 161/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") - sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie pomimo wezwania strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie 7 dni, strona nie zastosowała się do wezwania Sądu oraz pouczenia w nim zawartego. Termin do wykonania zarządzenia upłynął z dniem 11 marca 2010 r.
W ocenie Sądu złożenie pełnomocnictwa oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego do innej sprawy toczącej się przed tut. Sądem nie spełnia wymogu pisma w postępowaniu sądowym.
Pogląd zaprezentowany przez tut. Sąd znajduje wyraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r. I GSK 89/2005, który zaznaczył, że złożenie pełnomocnictwa do innej sprawy sądowej, nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. Strona obowiązana jest uzupełnić braki formalne pisma i złożyć pełnomocnictwo w każdej indywidualnej sprawie.
W związku z powyższym Sąd nie mógł uznać słuszności twierdzeń pełnomocnika, jakoby to WSA we własnym zakresie był zobligowany do sporządzenia uwierzytelnionych kserokopii przedmiotowych dokumentów. Jednocześnie podkreślić należy, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania § 26 pkt 2 zarządzenia Nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sprawach administracyjnych. Przywołany przez pełnomocnika przepis dotyczy sytuacji rozdzielenia skarg. W niniejszej sprawie dwoma odrębnymi skargami zaskarżono dwie decyzje a pełnomocnik został zobowiązany w obu sprawach do uzupełnia brakujących dokumentów.
Ponadto wskazać należy, że przywołane przez pełnomocnika strony w piśmie z dnia 25 marca 2010 r. orzeczenia, zapadły w odmiennym stanie faktycznym.
W mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego.