Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej [...] z dnia [...] r. nr [...].
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej A Sp. z o.o. w upadłości złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jego uchylenie.
W piśmie z dnia 18 lutego 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uwzględnił w całości zarzuty skargi i uchylił zaskarżone postanowienie. W załączeniu przedłożono postanowienie z dnia [...] r. nr [...] wydane w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Pismem z dnia 25 lutego 2009 r. strona skarżąca wniosła o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk., M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 495).
Na marginesie należy zauważyć, że błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki organ podatkowy może prostować w trybie art. 215 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) Stąd też skutku w postaci sprostowania oczywistej omyłki (numeru postanowienia) nie wywiera odręczne naniesienia takich zmian na dokumencie znajdującym się w aktach sprawy.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy, umorzył postępowanie.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 209 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 517,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą to sumę składa się uiszczony przez skarżącego wpis sądowy w wysokości 500,- zł., opłata od pełnomocnictwa – 17,- zł oraz wynagrodzenie adwokata – 240,- zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz.1349).