Uzasadnienie
A.M. wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2018 r. utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, do czasu rozstrzygnięcia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony.
W myśl art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie ma zastosowania do wszystkich postanowień wydawanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Możliwość wstrzymania wykonania postanowienia sądu na podstawie art. 196 p.p.s.a. ustanowiona została w celu udzielenia stronie tymczasowej ochrony po to, aby uchylić skutki związane z wydaniem postanowienia, do czasu rozpoznania środka zaskarżenia jakim jest zażalenie. W sytuacji, gdy zażalenie podlega odrzuceniu nie ma podstaw do wydania postanowienia na podstawie art. 196 p.p.s.a. W następstwie odrzucenia środka zaskarżenia z uwagi na jego niedopuszczalność, wniesienie zażalenia nie będzie skutkować uruchomieniem merytorycznej kontroli zaskarżonego postanowienia. Nie dojdzie zatem do rozpoznania przez sąd wyższej instancji zarzutów zażalenia, a tym samym w takiej sytuacji udzielenie tymczasowej ochrony polegającej na wstrzymaniu wykonania postanowienia do czasu rozpoznania zażalenia jest bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Sądu nie zasługuje na uwzględnienie, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł na podstawie art. 196 p.p.s.a. a contrario.