Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 7 listopada 2013 r., złożonym na formularzu PPPr załączonym do skargi, "A" z siedzibą [...] zwróciło się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie przez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, tj. wpisu od skargi w kwocie 3.899 zł.
Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań osobę prawną można zwolnić od kosztów sądowych tylko w sytuacji, gdy wykaże, że nie ma realnych możliwości finansowych ich poniesienia. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez stowarzyszenie oświadczenia o majątku i dochodach z dnia 7 listopada 2013 r., dokumentów załączonych do wniosku oraz przedłożonych w dniu 2 stycznia 2014 r. w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego (odpisów: CIT-8 za 2012 r., sprawozdań finansowych za lata 2011-2012 oraz sporządzonych na dzień 30 września 2013 r., 31 października 2013 r. i 30 listopada 2013 r., wyciągów z pięciu rachunków bankowych za okres od 1 września 2013 r. do 30 listopada 2013 r. oraz od 26 sierpnia 2013 r. do 1 grudnia 2013 r., zawiadomienia z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie realizacji zajęcia wierzytelności dokonanego w toku postępowania zabezpieczającego, tytułów wykonawczych z dnia [...] listopada 2013 r. oraz dodatkowych oświadczeń zarządu stowarzyszenia z dnia 31 grudnia 2013 r. w przedmiocie prowadzonej egzekucji i wysokości wymagalnych zobowiązań) ustalono, że stowarzyszenie w latach 2011-2012 uzyskało dodatni wynik finansowy w wysokości odpowiednio 172.941,13 zł oraz 100.686,21 zł, w zeznaniu podatkowym za 2012 r. wykazało przychody w wysokości 4.572.016,28 zł, koszty ich uzyskania w kwocie 4.471.330,07 oraz dochód do opodatkowania w wysokości 100.686,21 zł, w 2013 r. zysk osiągnięty przez wnioskodawcę na dzień 30 września 2013 r. wyniósł 157.018,76 zł, na dzień 31 października – 163.410,54 zł, zaś na dzień 30 listopada 2013 r. – 128.566,84 zł. Zgodnie z przedłożonym bilansem sporządzonym na dzień 30 listopada 2013 r. stowarzyszenie posiadało rzeczowe aktywa trwałe o wartości 2.786,59 zł oraz aktywa obrotowe o wartości 560.106,54 zł, na które składały się należności krótkoterminowe w wysokości 116.401,15 zł oraz środki pieniężne w kwocie 443.705,39 zł, zobowiązania wnioskodawcy wynosiły zaś 1.667.479,39 zł, z których 43.000 zł stanowi zaciągnięta pożyczka, kwota 367.567,11 zł to zobowiązania względem kontrahentów z tytułu dostaw i usług, zaś kwota 1.233.153,10 zł stanowiła zaległości podatkowe.
Jak wynika z dodatkowego oświadczenia zarządu stowarzyszenia, na dzień 31 grudnia 2013 r. zaległości podatkowe wraz z naliczonymi odsetkami za zwłokę stanowiły kwotę 1.238.695,10 zł, zobowiązania względem ZUS wynosiły 25.475,95 zł, względem kontrahentów, dostawców mediów i innych podmiotów kwotę 368.736,70 zł. Stan wymagalnych zobowiązań stowarzyszenia na 31 grudnia 2013 r. wynosił 1.675.907,75 zł. Zaległości podatkowe są przedmiotem prowadzonej względem stowarzyszenia egzekucji. Z przedstawionych przez stowarzyszenie wyciągów z prowadzonych dla niego pięciu rachunków bankowych wynika, iż trzy z nich zostały zajęte do kwoty 1.215.048,00 zł. Na zajętych rachunkach znajdują się środki pieniężne w łącznej wysokości 442.738,48 zł (stan na 1 grudnia 2013 r.), którymi stowarzyszenie nie może swobodnie dysponować. Z ww. środków w okresie od 26 sierpnia 2013 r. do 1 grudnia 2013 r. opłacane były jednie wynagrodzenia, podatki, składki ZUS oraz opłaty bankowe.
Z historii operacji dokonanych na dwóch pozostałych rachunkach bankowych stowarzyszenia wynika, że nie zostały one zajęte i w związku z tym stowarzyszenie może swobodnie dysponować wpływającymi na nie środkami finansowymi. W okresie od 1 września 2013 r. do 30 listopada 2013 r. na rachunkach tych zaksięgowano wpływy w łącznej wysokości 288.812,32 zł. Podkreślić przy tym należy, że powyższa kwota nie uwzględnia zasileń wynikających z przepływów pomiędzy rachunkami własnymi wnioskodawcy. Salda tych rachunków na dzień 30 listopada 2013 r. wynosiły odpowiednio: 32,22 zł i 814,69 zł.
Z przedłożonych w sprawie dokumentów wynika, że wnioskodawca od trzech lat uzyskuje znaczne przychody i wykazuje dodatni wynik finansowy, który na dzień 30 listopada 2013 r. wyniósł 128.566,84 zł. Posiada wprawdzie znaczne zobowiązania, w tym zaległości podatkowe będące przedmiotem prowadzonej egzekucji, jednakże część z tych zobowiązań znajduje pokrycie w zasobach finansowych znajdujących się na zajętych rachunkach bankowych wnioskodawcy.
Co najważniejsze jednak dla oceny aktualnych możliwości finansowych wnioskodawcy, w okresie od 1 września 2013. do 30 listopada 2013 r. dysponował on swobodnie środkami finansowymi w wysokości 288.812,32 zł, które wpłynęły na jego wolne od zajęcia rachunki bankowe. Z uwagi na to, że powyższa kwota wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu od skargi należnego w niniejszej sprawie (3.899 zł), stwierdzić należy, iż wnioskodawca nie tylko mógł, ale powinien zabezpieczyć na ten cel odpowiednie środki finansowe, zwłaszcza że o niekorzystnym dla siebie rozstrzygnięciu organu odwoławczego dowiedział się już w dniu 11 października 2013 r. (data doręczenia zaskarżonej decyzji). Pomimo to wnioskodawca rozdysponował ww. kwotę na inne cele. Warto zatem w tym miejscu podkreślić, iż zobowiązania cywilnoprawne wnioskodawcy nie korzystają z pierwszeństwa przed kosztami sądowymi powstałymi w związku z zainicjowaniem postępowania sądowego.
Powyższe nie pozwala uznać, że wnioskodawca nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia wpisu sądowego od skargi, a tym samym, iż spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.