Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącym prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżących z urzędu radcę prawnego P. O. Wyznaczony pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, stawił się na rozprawie, na której poparł zarzuty i wnioski skargi, oraz stawił się na ogłoszeniu wyroku. W piśmie z dnia 20 lutego 2018 r. pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu, oświadczając iż koszty te nie zostały zapłacone w żadnej części. Wniosek ten ponowił na rozprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie podatkowe.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik (radca prawny), otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715, dalej jako: rozporządzenie).
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja, którą organ odmówił skarżącym stwierdzenia oraz zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości na lata 2008-2016, którego wysokość została ustalona decyzjami ostatecznymi wydanymi za poszczególne lata i który łącznie wynosi 1.269 zł.
Zatem do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zastosowanie ma opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 8 pkt 2 rozporządzenia, która wynosi 180 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.
W związku z powyższym należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za prowadzenie sprawy w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji wynosi 221,40 zł (w tym 41,40 zł to kwota VAT).
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.