Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 października 2010 r. Prezes K., po ponownym rozpatrzeniu wniosku o umorzenie nienależnie pobranego świadczenie w kwocie 2.450 zł utrzymał w mocy decyzję z dnia 23 września 2010 r., na podstawie której odmówiono G. W. umorzenia kwoty nienależnie pobranego świadczenie oraz wyraził zgodę na rozłożenie spłaty na mniejsze raty.
Powyższa decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, została doręczona skarżącej w dniu 2 listopada 2010 r.
W dniu 29 listopada 2010 r. G. W. nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na opisaną powyżej decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Tutejszy Sąd w dniu 3 grudnia 2010 r. nadał ww. skargę do Prezesa K..
Organ przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) dalej jako "P.p.s.a." skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – zgodnie z art. 54 § 1 cyt. powyżej ustawy – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Prezes K..
W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; post. WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; post. WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.).
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 2 listopada 2010 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał zatem w dniu 2 grudnia 2010 r. Pomimo, że skarżąca nadała skargę w wymaganym terminie 30 dni, uchybiła postanowieniom zawartym w art. 54 § 1 P.p.s.a. i zamiast zgodnie z pouczeniem przesłać ją do sądu za pośrednictwem organu skierowała ją na adres sądu.
Wobec prawidłowego nadania przez Sąd przedmiotowej skargi do organu w dniu 3 grudnia 2010 r. (co należy przyjąć jako faktyczną datę nadania skargi) należy uznać ją za niedopuszczalną, jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.