Uzasadnienie
J. J.(dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 11 grudnia 2024 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 stycznia 2025 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone Stronie w dniu 22 stycznia 2025 r. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z § 3 cyt. wyżej przepisu skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W stanie faktycznym sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono Skarżącemu w dniu 22 stycznia 2025 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia – k. 40 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 29 stycznia 2025 r.
Jak wynika z notatki urzędowej sporządzonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Gdańsku w dniu 19 lutego 2025 r. Strona nie uiściła wpłaty w wysokości 100 zł. Tym samym wyznaczony termin na uiszczenie wpisu sądowego upłynął bezskutecznie i ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.