Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 9 stycznia 2018 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący M. R. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 9.472 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków), następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów dołączonych do wniosku, a także przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 25 stycznia 2018 r. (kopii postanowień z dnia 26 czerwca 2017 r. o umorzeniu postępowań egzekucyjnych, zawiadomienia z dnia 29 maja 2017 r. o wykreśleniu skarżącego z rejestru podatników VAT, oświadczenia "A" Sp. z o.o. w [...], w której skarżący pełni funkcję Prezesa Zarządu, oświadczenia rodziców skarżącego, oświadczeń skarżącego) wynika, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, posiada natomiast zaległości w podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym na łączną kwotę 6.145.411 zł – egzekucja tych należności okazała się bezskuteczna.
Skarżący z dniem 5 kwietnia 2016 r. zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej, której prowadzenia nie podjął do dnia jej wykreślenia, tj. do 28 grudnia 2018 r. (z dniem 19 maja 2017 r. został wykreślony z rejestru podatników VAT), nie uzyskuje żadnych dochodów, w tym z tytułu pełnienia funkcji Prezesa Zarządu spółki, pozostaje na utrzymaniu rodziców, którzy w ramach udzielanej skarżącemu pomocy nieodpłatnie udostępniają mu mieszkanie oraz ponoszą jego pozostałe koszty, w tym wyżywienia.
W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie choćby w części i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.