Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r., wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. R. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 17 stycznia 2017 r., którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 27 stycznia 2017 r., skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy należy mieć na uwadze, że orzeczenie w tej kwestii winno wynikać ze zrównoważonej i wzajemnej oceny dwóch elementów: rozmiaru kosztów jakie musi ponieść strona wnioskująca o prawo pomocy na poczet postępowania sądowego i aktualnych możliwości płatniczych jej samej jak i osób pozostających z taką osobą we wspólnym gospodarstwie domowym (por. m.in.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I SA/Po 825/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że na tym etapie sprawy koszty niniejszego postępowania kształtuje ewentualny wpis od skargi kasacyjnej, który wynosi 100 zł (§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz ewentualne wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (adwokata).
Z oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów do niego dołączonych, wynika, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe.
Majątek skarżącego stanowi dom w zabudowie szeregowej o powierzchni 138 m2, którego wartość oszacował na kwotę 200.000 zł, gdyż wymaga on przeprowadzenia kapitalnego remontu oraz nieruchomość rolna (pasieka i uprawy rolne na jej rzecz) o powierzchni 0,5 ha i wartości około 60.000 zł. Skarżący posiada także oszczędności w kwocie około 1.300 zł (z treści wniosku wynika, że są one gromadzone na remont domu)
Skarżący utrzymuje się z emerytury w kwocie 2.961,88 zł netto, z której kwotę około 548 zł przeznacza na opłaty za media, ubezpieczenie, koszty związane z eksploatacją samochodu oraz zakup koniecznych leków (ze względu na przewlekłe schorzenia krążenia, jelit i kręgosłupa jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym). Skarżący posiada zadłużenie z tytułu kredytu zaciągniętego na kwotę 120.000-130.000 zł przez jego zmarłą żoną (przy czym nie podał wysokości jego miesięcznej spłaty) oraz zaległości z tytułu opłat za odpady komunalne za okres od kwietnia 2014 r. do stycznia 2015 r., które na dzień 15 listopada 2016 r. wynosiły 559,60 zł (bez odsetek).
W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że poniesienie przez skarżącego kosztów zastępstwa procesowego z wyboru może spowodować skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Jednocześnie – zdaniem orzekającego – skarżący ma realne możliwości finansowe, aby partycypować w kosztach postępowania kasacyjnego, uiszczając kwotę 100 zł tytułem ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej. Zauważyć należy, że skarżący posiada oszczędności w kwocie ponad dziesięciokrotnie przekraczającej koszty sądowe należne w postępowaniu kasacyjnym. Biorąc pod uwagę wysokość zadeklarowanych przez skarżącego dochodów oraz ponoszonych przez niego stałych wydatków, należało przyjąć, że koszty swojego utrzymania skarżący pokrywa z bieżących dochodów – nie przeznacza na ten cel zgromadzonych oszczędności. Oszczędności te skarżący ma zamiar wydatkować na remont domu. W ocenie referendarza sądowego skarżący może ich część przeznaczyć na uiszczenie ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej.
Z tego względu orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.