Uzasadnienie
M. P. – dalej jako "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 września 2015 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 22 czerwca 2015 r. W treści skargi Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 22 czerwca 2015 r. Uzasadniając złożony wniosek, Skarżąca wyjaśniła, że organ I instancji wszczął wobec niej postępowanie egzekucyjne, które zmierza do wyegzekwowania należności wskazanej w przedmiotowej decyzji. W ocenie Skarżącej zbycie zajętego majątku może doprowadzić do nieodwracalnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Sąd jednak może, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Na wstępie ustalenia zatem wymaga, czy objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 22 czerwca 2015 r. jest aktem podjętym w granicach danej sprawy. Podkreślić należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że w kwestii sprawy w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów lub czynności ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej znaczeniu materialnoprawnym, której tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją Tadeusza Wosia, wydanie 4, str. 433).
Jednocześnie jednak w postanowieniu z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt OZ 138/12 (dostępne, podobnie jak pozostałe powołane orzeczenia, w elektronicznej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Natomiast w postanowieniu z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt I FSK 132/12, NSA stwierdził, że wstrzymaniu podlegają tylko takie decyzje, które podjęte są w postępowaniach prowadzonych w "granicach danej sprawy", a granice te wyznaczone są przez przedmiot sądowej kontroli.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 22 czerwca 2015 r. objęta wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania nie mieści się w "granicach danej sprawy". Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 września 2015 r. odmawia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 22 czerwca 2015 r. Decyzja ta, wydana została faktycznie w ramach szeroko rozumianej "jednej sprawy", to jednak przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest wyłącznie ocena zgodności z prawem postanowienia organu II instancji w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Oznacza to, że sąd w niniejszej sprawie nie ma podstaw prawnych do orzekania zarówno o legalności merytorycznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 22 czerwca 2015 r. jak i o wykonalności (niewykonalności) tej decyzji.
Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania wskazanej decyzji nie przesądza o zasadności skargi. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.