Uzasadnienie
A Spółka z o.o. z siedzibą w P. G. - dalej jako "Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 października 2021 r. w przedmiocie zwolnienia z egzekucji.
Zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2021 r. tut. Sąd zobowiązał Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut) z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
W zakreślonym terminie Skarżąca nie przedłożyła żądanego dokumentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, a treść wezwania nie budzi wątpliwości.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej za pośrednictwem operatora pocztowego na wskazany adres do doręczeń w dniu 24 stycznia 2022 r. (ZPO – k. 24 akt sądowych). Zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu 25 stycznia 2022 r. i upłynął w dniu 31 stycznia 2022 r. zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianych w art. 83 § 1 p.p.s.a.
Tymczasem Skarżąca w dniu 31 stycznia 2022 r. nadesłała pismo, w którym oświadczyła, że uzupełnia brak formalny skargi, jednakże do pisma nie dołączono odpisu KRS. Żądany odpis KRS Skarżąca nadesłała dopiero przy piśmie z dnia 1 lutego 2022 r. – a zatem 1 dzień po upływie zakreślonego terminu, który upłynął w dniu 31 stycznia 2022 r.
Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, a za taki brak niewątpliwie należy uznać brak dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł, jak w postanowieniu.