Uzasadnienie
Małżonkowie J. i H. F. zwrócili się z wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 22 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego), o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Ze złożonego przez wnioskodawców oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzą oni wspólne gospodarstwo domowe, a źródłem ich utrzymania są emerytury w łącznej wysokości 4.457,34 zł brutto miesięcznie, które podlegają zajęciu w ramach prowadzonej od 10 lat egzekucji (łączna kwota dokonywanych z tego tytułu potrąceń wynosi 1.114,34 zł miesięcznie). W konsekwencji rzeczywista wysokość otrzymywanych przez wnioskodawców świadczeń stanowi kwotę 2.575,84 zł miesięcznie. Małżonkowie posiadają zaległości podatkowe, które wraz z należnymi odsetkami za zwłokę wynoszą 345.999 zł, są wpisani do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych, nie są właścicielami żadnych nieruchomości, nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, zaś na zarejestrowanym na wnioskodawcę samochodzie marki [...], rok produkcji 1997, ustanowiony został zastaw skarbowy.
Miesięczne koszty utrzymania małżonków, do których zaliczono opłaty związane z eksploatacją lokalu, za energię elektryczną, telefon stacjonarny i komórkowy, usługi telekomunikacyjne [...] oraz spłaty rat kredytu zaciągniętego na zakup aparatu słuchowego dla wnioskodawcy, kształtują się na poziomie około 1.363 zł. Do kosztów bieżącego utrzymania wnioskodawców należy zaliczyć ponadto wydatki na odpłatne leczenie ich obojga w kwocie około 700 zł miesięcznie.
Przechodząc do oceny złożonego wniosku, wskazać trzeba, że przedstawiona w nim sytuacja finansowa wnioskodawców, nie budzi wątpliwości, gdyż została udokumentowana w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 942/09, I SA/Gd 946/09, I SA/Gd 947/09, I SA/Gd 587/09 oraz I SA/Gd 1365/10, w których postanowieniami referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2010 r., 3 lutego 2011 r. oraz 10 marca 2011 r. przyznano małżonkom prawo pomocy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, uznano, że wnioskodawcy wykazali, że nie mają realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Za taką oceną przemawia wysokość środków pieniężnych, która pozostaje do dyspozycji małżonków po potrąceniu stałych i koniecznych obciążeń, a która wynosi około 512 zł. Wpływ na przyjęte stanowisko miała też okoliczność, iż małżonkowie nie mają żadnych oszczędności, natomiast posiadają znaczne zaległości podatkowe, dochodzone w ramach prowadzonej względem nich od szeregu lat egzekucji.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.