Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 25 stycznia 2018 r. przyznano skarżącym A. B. i K. B. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. wyznaczyła na pełnomocnika skarżących z urzędu doradcę podatkowego M. R., który sporządził pismo procesowe z dnia 21 lutego 2018 r., w którym podtrzymał i rozwinął zarzuty skargi, a następnie w dniu 28 lutego 2018 r. wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 738 zł brutto, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości.
Wyrokiem z dnia 9 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Z protokołu rozprawy wynika, iż ustanowiony pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawie i poparł skargę.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej jako rozporządzenie).
W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 4.927 zł, tj. mieszczącej się w przedziale wskazanym w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. W konsekwencji zgodnie z przywołanym przepisem kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 600 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę tę podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie (zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 3 rozporządzenia).
Tym samym należne wnioskodawcy wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu, po podwyższeniu o obowiązującą 23% stawkę podatku od towarów i usług, przysługuje w wysokości 738 zł brutto (600 zł + 138 zł).
Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.