Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 listopada 2017 r. "A" S.A. z siedzibą w G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 marca 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013r.
W skardze spółka sformułowała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1759/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. spółka wniosła zażalenie na ww. postanowienia, domagając się jego uchylenia w całości oraz przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, bowiem bez swojej winy uchybiła terminowi do złożenia skargi.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II FZ 177/18 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 15 stycznia 2018 r.
Zdaniem Sądu II instancji, procedura zmierzająca do przywrócenia terminu, któremu strona uchybiła może być wdrożona dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest - właśnie na skutek upływu terminu - bezskuteczna. Stwierdzenie takie wynika najczęściej z postanowienia sądu o odrzuceniu pisma procesowego.
Sąd II instancji podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał wniosek skarżącej o przywrócenie terminu. W takiej sytuacji procesowej występującej w dacie posiedzenia niejawnego, na którym zapadło zaskarżone postanowienie, Sądowi znany był jedynie wniosek o przywrócenie terminu. Wniosek ten oparto o założenie, że do uchybienia terminu nie doszło. Okoliczność ta stworzyła procesową przeszkodę dla merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i z tej przyczyny postanowienie zapadłe w wyniku takiego rozpoznania podlegało uchyleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Na wstępie wymaga wskazania, że Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyniku złożonego przez skarżącą zażalenia postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II FZ 177/18 uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2018 r., odmawiające przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W myśl art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej w skrócie zwanej "P.p.s.a.", do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jak stanowi art. 190 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zatem Sąd ponownie rozpatrując wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 marca 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. związany został stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II FZ 177/18.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Wymaga wyjaśnienia, że przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu sąd administracyjny jest zobowiązany uwzględnić dyspozycję art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II FZ 177/18, procedura zmierzająca do przywrócenia terminu, któremu strona uchybiła, może być wdrożona dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest - właśnie na skutek upływu terminu - bezskuteczna. Stwierdzenie takie wynika najczęściej z postanowienia sądu o odrzuceniu pisma procesowego.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że złożony przez skarżącą w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy ocenić jako przedwczesny, a zatem uznać należy za niedopuszczalny z mocy ustawy. Dodać należy, że mankamenty przedmiotowego wniosku nie zamykają drogi do ponownego wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. Termin do jego złożenia może otworzyć moment doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu postanowienia rozstrzygającego w przedmiocie odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.