Uzasadnienie
Pan A. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 października 2015 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zabezpieczenia. Zaskarżone postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 października 2015 r.
W dniu 13 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Przesyłka została zaadresowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Po wpłynięciu w dniu 18 listopada 2015 r. skargi do Sądu, Przewodniczący Wydziału I zarządził w dniu 23 listopada 2015 r. zarejestrowanie jej w Dzienniku Korespondencji Ogólnej pod nr I/62/31/2015 i przekazanie wraz z odpisem do organu, celem nadania biegu. Skarga została wysłana do organu w dniu 23 listopada 2015 r. i wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 24 listopada 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie.
W dniu 11 grudnia 2015 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego – dor. pod. B. W., złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 października 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej określana jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – zgodnie z art. 54 § 1 cyt. powyżej ustawy – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej.
W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, nie publ.; postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, nie publ.).
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 października 2015 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi na powyższe postanowienie upływał zatem w dniu 13 listopada 2015 r. Pełnomocnik skarżącego nadała skargę w wymaganym terminie 30 dni, lecz zamiast skierować ją do Sądu za pośrednictwem organu, zaadresowała ją bezpośrednio do Sądu, czyli wbrew postanowieniom art. 54 § 1 p.p.s.a. Skargę złożoną bezpośrednio do Sądu przekazano właściwemu organowi w dniu 23 listopada 2015 r., co przy przyjęciu tego dnia jako faktycznego dnia nadania skargi czyni ją niedopuszczalną, jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu określonego w 53 § 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.